Lezersreacties

augustus 2021

In twee regeltjes valt zoiets natuurlijk niet af te handelen, de Harald Paul met vrouw, sleepkonvooi en hond… Zittend op mijn boot zit ik net te bedenken wat die hier allemaal al gedaan heeft. Bijvoorbeeld een gat van 50 mm in mijn mooie stalen romp geboord, een beetje met slangen en kabels gefriemeld (daarvoor moet nu eenmaal steeds ook de halve binnenkant van het schip gedemonteerd worden) en dan gewoon eens flink water in de bilge laten spuiten om te kijken of de nieuwe pomp werkt … nou ja, hij werkt. Uitstekend. Normaal gesproken zou je bij zoiets toch een klein beetje zenuwachtig worden. Dat hij ook weleens op zondag op de motor stapt (‘is maar 150 kilometer naar u toe, geen probleem’) om het paasweekend te redden, omdat een defecte waterpomp en daarmee ook toiletpomp met gasten aan boord toch nogal onaangenaam is, zij slechts terloops vermeld. Als hij net in Groenland zit, helpt hij bij dit soort en alle andere dingen gewoon met ondersteuning via WhatsApp om ze te repareren. Een steeksleutel moet je in die gevallen wel zelf aan boord hebben. En zijn telefoonnummer. Dan word je ook niet zenuwachtig als hij het halve schip voor testdoeleinden laat vollopen. Als mijn motor stilvalt, blijf ik ontspannen. Het anker heeft hij namelijk terloops ook nog even bijna zeewaardig omgebouwd. Zo’n beetje in het open veld. Heeft immers alles bij zich, de Harald Paul met vrouw, sleepkonvooi en hond…

Stefan Bormann
CH-8048 Zürich

26 oktober 2019

Ik ben de heer Paul heel erg dankbaar voor zijn altijd vriendelijke, levenslustige, geïnteresseerde en oplossingsgerichte manier van doen, waarmee hij mij, gecombineerd met een grote vakkennis op het gebied van de scheepvaart, bij al mijn problemen met mijn boot terzijde heeft gestaan. Dus: heel hartelijk dank daarvoor!

Ottmar Lerche

april 2019

Een stevig gebouwde man komt me tegemoet op de havendam van Port Royal in Auxonne. De blonde reus, gewapend met een houten knevel, loopt met stevige pas op me af. Een snelle inschatting mijnerzijds zegt me: dat kan geen
Fransman zijn – ik gok op een noorderling. Ik zet mijn boodschappen neer en we begroeten
elkaar in het Engels. Nadat duidelijk was dat we de Duitse taal machtig
zijn, ontstond er een levendige en interessante dialoog. Als doorgewinterde bootsman, wereld-
verkenner&motorenkenner maakte ik hem nieuwsgierig om ons schip Pirol13 te inspecteren.
Omdat er op dit moment wat veel olie in de bak druppelt. Meteen ziet hij waar de zwakke punten zitten, en de opstelling van de overtollige waterfilters beviel hem
helemaal niet. Overigens bevalt hem de ruime machinekamer, waarin hij zich gemakkelijk kan bewegen. Wat hem dan weer niet zint, is de opstelling van de accu’s: die is rommelig&gevaarlijk. Ook op de binnenwateren bestaan
er geen rustige zondagen, dan wordt gedaan wat er aan werk ligt. Dus ging hij meteen aan de slag en de man in de blauwe overall begon na de motorinspectie direct.
Het bleek echter dat niet alles op die dag gereviseerd kon worden.
We spraken een latere datum af, waarop we dan offshore bij PK237 op de Saône zouden aanleggen. Op 21 mei bereikten we na het verblijf in het droogdok
in St. Jean de Losne met Pirol13 de afgesproken plek aan de rivieroever bij PK237. De drijvende werkplaats met alles erop en eraan, incl. lasapparaat&duikuitrusting,
was nu klaar om de motor van Pirol13 eens flink onder de loep te nemen. De Pauls
zijn uitstekend georganiseerd op hun Gypsy Life & werkplaatsschip. Onder een blauwe
hemel en dwarrelende vlinders wisselen de handen de gereedschappen – mei
maakt alles nieuw. Olielek opgespoord, waterslangen vervangen, kleppen af-
gesteld, accureeksen “goed” geplaatst, bedrading gecorrigeerd enzovoort en zo
verder. Alles wat nodig was&niet klopte, werd in een handomdraai door Harald Paul opgelost. Tijdens
mijn werk als zijn hulpje dacht ik: deze kerel is vast in staat
om geblinddoekt motoren uit elkaar te halen en weer in elkaar te zetten.
Zonder twijfel is deze ontmoeting met Harald&Silvia Paul een vreugdevolle aangelegenheid, incl.
Walter. Hij is er verantwoordelijk voor dat de Gypsy Life niet door zwanen wordt gekaapt...
We zijn ervan overtuigd dat de Gypsy Life na haar tocht weer op de Saône opduikt
en de ene of andere scheepsmotor te hulp komt. In elk geval zijn deze drie
aan te bevelen. We verheugen ons enorm op het weerzien.

Pirol13 Barbara&Frank

2 augustus 2014

Expeditie Donau-Alaska

Moin, moin Sylvia en Harald,
geruststellend om te weten: het gaat goed met jullie. Over de verslagen:
Met grote spanning volgen we jullie avonturen op jullie website en we genieten van de unieke aantekeningen in het logboek. Nu hebben we jullie verslagen aangevraagd en we zijn niet teleurgesteld, integendeel: Dorle heeft ze meteen uitgeprint en in een map gedaan, en zo hebben we de mogelijkheid om jullie indrukken, belevenissen en ervaringen vanaf “veilige” afstand mee te beleven en in gedachten mee te reizen.
Verder een goede vaart, een handbreedte water onder de kiel en houd afstand van de ijsbergen en -beren

Dorle en Friedrich

1 augustus 2014

Beste Pauls,
wat een prachtige, unieke en verheven opnamen in het fotoboek IJsland! Het is een genot om ze in alle rust te bekijken, daarbij bijna te mediteren en een verre en bovendien ongevaarlijke gedachtereis te kunnen maken… Jullie mogen dit allemaal beleven, al is het met een ongelooflijk hoge inzet van energie en kosten. Hartelijk dank namens een gemakzuchtige schipper zoals ik, dat ik deze fascinerende indrukken met een muisklik mag oproepen!! Verder veel succes, energie en gezondheid op jullie expeditietocht!
Hartelijke groeten

Bernd

25 maart 2014

Voor het verslag: Boven de wolken.

De andere wereld, weg van het water. Met de motor beleeft de auteur de weidse natuur van het noordelijke achterland, dat wordt gekenmerkt door zijn wildheid en onderstreept door de verdraagzaamheid van de bewoners. Geweldig!

Markus A.

23 februari 2014

Wind, golven en daarmee het weer zijn elementen die je als schipper dag in dag uit vergezellen. Elke “kapitein” heeft vast al de nodige ervaringen met deze elementen opgedaan en weet er heel wat over te vertellen. Maar als ik de verslagen van de Pauls lees, moet ik bekennen dat al mijn persoonlijke belevenissen, hoe dramatisch ze in mijn ogen ook zijn, niets voorstellen vergeleken met de storm-, wind- en weerservaringen die de Pauls hebben doorgemaakt. Petje af voor deze enorme prestatie!

Natuur, weer, landschap en mensen, gecombineerd met de eigen persoonlijke indrukken en gevoelens van de Pauls, worden in de verslagen als een uitstekende mix gepresenteerd en op spannende wijze in woord en beeld aan de lezer overgebracht. Ik verheug me nu al op de volgende bijdragen – ik zal ze zeker met plezier en genoegen lezen. Ik wens de heer en mevrouw Paul verder het allerbeste, veel geluk, plezier en vooral gezondheid op hun verdere reis.

Veel groeten uit Zwitserland

Familie Suter

25 januari 2014

Over: “Rood Atlantisch goud”
Wat me in dit verslag heeft geïmponeerd, is hoe dicht het bij de IJslandse werkelijkheid staat. Hier kun je meevoelen hoe het er daarbuiten aan toegaat. Foto’s als deze kan een buitenlander zelden maken.
Haralds verslagen vind ik voor wie in de Arctis geïnteresseerd is uiterst leerzaam. Hier wordt niets mooier voorgesteld of in diplomatieke omhaal van woorden verstopt, ook niet de eigen onaangename ervaringen. Daarom – maar niet alleen daarom – voor elke zeevaarder een “MUST”.

Markus

Tijdens een lezing in 2011, toen de “Pauls” op de terugreis waren, hebben we de “Pauls” in de jachtclub van Uelzen voor het eerst ontmoet.
Al na een korte inleiding waren alle bezoekers van deze lezing gefascineerd door het verslag en buitengewoon onder de indruk.
De manier waarop de heer Paul ons door de beleefde avonturen leidde, was echt iets heel bijzonders. Filmfragmenten en natuuropnamen begeleidden de hele lezing om de opgedane ervaringen een stukje dichter bij de bezoekers te brengen. De hier getoonde sensationele natuur- en dierenopnamen <je had hier het gevoel> die door de persoonlijke indrukken en beschrijvingen van de heer Paul bijna binnen handbereik leken.
Verdere lezingen in de jachtclub van Uelzen volgden in 2012 en 2013, die wij ons, net als veel andere bezoekers, geen enkele keer lieten ontgaan. Slechts heel weinig inleidende woorden van de heer Paul namen ons telkens mee op een heel bijzondere reis, met veel belevenissen, indrukken en niet altijd eenvoudige ervaringen in de omgang met de onvoorspelbare natuur en de krachten die ze ontketent.
De heer Paul vertelde ons ook hoe hij op de lange reizen omging met de modernste techniek, die voor het eerst aan boord van de “Gypsy Life” werd getest en geëvalueerd, en welke ervaringen hij ermee opdeed. Altijd mee op reis: zijn echtgenote Sylvia en hun beider trouwste metgezel, de boordhond “Ratz”.
In de video “Avontuur Canada” werd onder meer de kennismaking van “Ratz” met een Canadees boomstekelvarken getoond, en het verwijderen van de vele stekels. Deze video wil ik iedereen die hem nog niet heeft van harte aanbevelen, temeer omdat er zulke indrukwekkende opnamen en verslagen zijn ontstaan als men ze op deze manier nog niet te zien kreeg.
De machtige krachten van de zeeën, de natuur en de dierenwereld in Canada met hun niet altijd eenvoudige belevenissen werden door de “Pauls” uitgedaagd en uiteindelijk overwonnen. De huidige Expeditie Donau – Alaska, die een lange periode van 4 - 5 jaar beslaat, is begonnen. Ik wil iedereen die geïnteresseerd is de website van de Pauls aanbevelen: www.haraldpaul.com. Hier staan spannende logboekaantekeningen en informatie, onder meer over het verloop van de huidige expeditie. Voor ons heeft zich de mogelijkheid voorgedaan om een reis naar IJsland te maken. We bezoeken in mei het noordoostelijkste punt van IJsland, de vissershaven Isafjördur. Daar zullen we de bijzondere gelegenheid hebben om de “Pauls” op de “Gypsy Life” te ontmoeten. Vanaf ca. eind juni 2014 gaat het dan vandaar verder richting Groenland op de geplande route, zoals de heer Paul ons vertelde. We wensen de “Pauls” een voorspoedige tocht op hun weg richting Canada. We horen zeker bij een grote schare fans en zullen de logboekaantekeningen regelmatig met spanning afwachten en volgen. Des te spannender zal echter het weerzien na deze grandioze reis zijn. “All-time best luck on board”
De Heidschnucken

Evelin en Jürgen

16 januari 2014

Dit verslag geeft de doelen en motivatie van Silvia en Harald Paul voor hun expeditiereis – gecombineerd met indrukwekkende foto’s – aanschouwelijk weer. Ze laten vermoeden met welke moeilijkheden en risico’s deze reis gepaard gaat.

Ik ben benieuwd naar de volgende verslagen.

Wilfried uit Mölln

15 januari 2014

Beste “Pauls”

bedankt voor het toesturen van de verslagen! Het was spannend en inspirerend om ze te lezen! Vooral de foto’s

hebben me natuurlijk erg aangesproken; ze weerspiegelen de ruige natuur maar al te goed. Graag zou ik daar met

u rondklauteren en mijn camera zou veel opslagruimte moeten hebben;-)

Ik blijf uw website natuurlijk trouw, de spannende reis begint immers pas!

Hartelijke groeten uit Lübeck-Dummersdorf

Meina

15 december 2013

Hallo meneer Paul,

hartelijk dank voor het verslag, we hebben het met veel interesse gelezen en ook weer ideeën voor ons schip opgedaan. We hebben een spitsgatter van 12,5 m lang en 20 t. Het schip is zeer zeewaardig, maar bij zeegang van opzij rolt het schip ook erg graag.

Verder veel succes op uw reis en een fijne kerst op IJsland.

Julia&Jens